تربیت یافتن

«لغت نامه دهخدا»

[تَ یَ تَ] (مص مرکب)پرورده شدن. تعلیم گرفتن : ولیکن اگر در سلک صحبت اینان تربیت یافتی طبیعت ایشان گرفتی. (گلستان). || تفقد و بزرگداشت دیدن. توجه و مرحمت و لطف و اکرام یافتن :
گر این دشمنان تربیت یافتند
سر از حکم و رایت نه برتافتند.(بوستان).