«لغت نامه دهخدا»
[تُ تُبْ بَ] (ع اِ) راه مانندی کوفته و پاسپرده. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). راه مانندی که مرد آنرا پیماید. (اقرب الموارد) (المنجد). یقال: اتخذ ترتبهً؛ ای شبه طریق یطأه. (منتهی الارب).