ترتیزه

«لغت نامه دهخدا»

[تَ زَ / زِ] (اِ مرکب) ترتیزک :
ترتیزه تیز و برگ قجی تیز و سرکه تیز
بریان ستیزه چند کنی با چنین سه تیز؟
بسحاق اطعمه.
رجوع به ترتیزک و تره تیزک شود.