ترش شدن

«لغت نامه دهخدا»

[تُ / تُ رُ شُ دَ] (مص مرکب) ترشیدن. حموضت. مزهء ترش گرفتن. ترش گشتن. || فاسد شدن با گرفتن بوی یا طعم ترش. || خشمگین شدن :
کسان که تلخی زهر طلب نمیدانند
ترش شوند و بتابند رو ز اهل سؤال
ترا که می شنوی طاقت شنیدن نیست
مرا که می طلبم خود چگونه باشد حال؟
رودکی (از احوال و اشعار ج 3 ص1006).
و رجوع به ترش شود.