ترضرض

«لغت نامه دهخدا»

[تَ رَ رُ] (ع مص) شکسته و ریزه شدن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). شکسته شدن سنگ. (از اقرب الموارد) (از المنجد): الحجاره ترضرض علی وجه الارض؛ ای تتکسر. (منتهی الارب). || جنبیدن بی درنگ کردن. (از اقرب الموارد) (از المنجد).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر