ترغه

«لغت نامه دهخدا»

[تَ رَغْ غَ / غِ] (اِ) آتشبازی کوچک است که از زدن بر زمین یا آتش دادن فتیلهء آن منفجر شده صدا می کند. وجه تسمیهء صدای ترغ آن است. پس باید با غین نوشته شود نه قاف که اکنون معمول است. (فرهنگ نظام). و رجوع به ترغ و ترقه شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر