ترک

«لغت نامه دهخدا»

[تَ رَ] (اِخ) رودی است در ترکستان که وارد سیحون می گردد. لسترنج در شرح آن آرد: رودخانهء ترک که امروز به رودخانه چرچک موسوم است و از جنوب خاوری چاچ میگذرد چنانکه ابن حوقل گوید از کوههای جدغل در شمال رودخانهء نرین و از منطقهء ترک نشین خرلخ که آنرا بسکام نیز می نامند برمیخیزد. در جنوب این رودخانه، رودخانهء دیگری کم و بیش به موازات آن می گذشت و موسوم بود به رودخانهء ایلاق امروز. (ترجمهء سرزمینهای خلافت شرقی ص513). و رجوع به همین کتاب ص507 شود :
چو باشد مناره به پیش ترک
بزرگان به پیش من آرند(1) چک.
فردوسی (شاهنامه چ بروخیم ص2270).
بگویش که تا پیش رود ترک
شما را فرستاد بهرام جک.
فردوسی (ایضاً ص2271).
چو بگذشت خاقان ز رود ترک
تو گفتی همی تیغ بارد فلک
فردوسی (ایضاً ص2414).
(1) - در جهانگیری: بزرکان ز ترکان ستانند چک.