ترکان خدیو

«لغت نامه دهخدا»

[تُ خِ] (اِ مرکب) خدیو ترکان. شاه ترکان. امیر قوم ترک. فرمانروای ترکستان :
چو ارجاسب بشنید گفتار دیو
فرود آمد از گاه ترکان خدیو.دقیقی.