ترکمانی

«لغت نامه دهخدا»

[تُ کَ] (ص نسبی) منسوب به ترکمان. (ناظم الاطباء). چون اسب ترکمانی، دوغ ترکمانی و جز اینها :
یکی زیغ دیدم فکنده در او
نمد پارهء ترکمانی سیاه.معروفی.