«لغت نامه دهخدا»
[تَ مَ گَ تَ] (اِ مرکب) آب به بینی افتادن. تر شدن بینی چنانکه به عطسه افتد : از گرد راهش آسمان ترمغز گشته آنچنان کز عطسهء مغزش جهان پر مشک تاتار آمده. خاقانی.