تر و تیل

«لغت نامه دهخدا»

[تَ رُ] (ص مرکب، از اتباع)خیس و تر شده بر اثر آب یا باران :
همچو قبطی بر کشیده ز نیل
سر و تن خیس خورده و تر و تیل.
دهخدا (دیوان ص27)