تروده

«لغت نامه دهخدا»

[تَ دَ / دِ] (اِ) توده و پشته و تپه. (ناظم الاطباء). || جفت و زوج و دوگانه. (ناظم الاطباء). مصحف ترووه است. رجوع به همین کلمه شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر