تروش

«لغت نامه دهخدا»

[تُ] (ص) حامض. (ملخص اللغات). تُرش و تُرُش لهجه ای است که در جنوب خراسان بهمین صورت متداول است. رجوع به ترش شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر