تره

«لغت نامه دهخدا»

[تُرْ رَ] (ص، اِ) زن حسین خویله. (منتهی الارب). زن صاحب جمال رعنا. (ناظم الاطباء). التره، الجاریه الحسناءالرعنا. (تاج العروس).