تره زار

«لغت نامه دهخدا»

[تَرْ رَ / رِ / تَ رَ / رِ] (اِ مرکب)بستانی که همه جور تره درآ ن کارند و سبزی زار. (ناظم الاطباء). آنجا که بقولات کاشته اند. آنجا که صیفی کارند. || آنجا که تره یعنی گندنا کارند :
خواجه در تره زار انسانی
هست از روی ناخوشش کسنی
خانه ای کو بود در او تنها
خانه ای باشد اندر او کس نی.ابوبکر خال.