«لغت نامه دهخدا»
[تُرْ رَ هَ] (ع اِ) باطل و سخن بی فایده. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). || راه خرد که از راه بزرگ بیرون رود. || بلا. || باد. || ابر. || زمین هموار. (منتهی الارب) (آنندراج). || زمین بی آب و گیاه. || جانوری است کوچک در ریگستان. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). ج، ترهات. تراریه. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد) (المنجد). و رجوع به ترهات و تراریه در همین لغت نامه شود.