«لغت نامه دهخدا»
[تَ / تِرْ قِ اَ بَ عَ / عِ](ترکیب وصفی، اِ مرکب) معجونی است دافع زهرها و مفید صرع و لقوه. اجزایش چهار است: جنطیانا، حب الفار، زراوند، مر. (غیاث اللغات) (آنندراج). بگیرند زراوند طویل و جنطیانا و حب الفار و مر، از هر یکی راستا راست بکوبند و بپزند و با انگبین مصفی بسرشند شربت یک مثقال. (ذخیرهء خوارزمشاهی).