«لغت نامه دهخدا»
[تَ / تِرْ قِ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) پادزهر را گویند و به عربی حجرالتیس خوانند. (برهان) (آنندراج) (ناظم الاطباء). پادزهر. (تحفهء حکیم مؤمن). حجرالتیس. (اختیارات بدیعی). و رجوع حجرالتیس شود.