تری تخم

«لغت نامه دهخدا»

[تْ تَ] (اِخ)(1) پسرویدرن و برادر استاتیرا (زن اردشیر پسر داریوش دوم). که آمس تریس دختر داریوش را بزنی گرفت و چون پدرش درگذشت به جای او والی شد و عاشق خواهر خود رُکسانَه گردید و در صدد قتل آمس تریس برآمد ولی توطئهء او کشف شد و داریوش یکی از ندیمان وی را مأمور نجات آمس تریس کرد. تری تخم بدست وی کشته شد. و رجوع به ایران باستان ج 2 ص 961 و تریتن تخمس شود.
(1) - Tritantaechme.