«لغت نامه دهخدا»
[تَ] (ص) ترساننده را گویند. به عربی نذیر خوانند با نون و دال نقطه دار. (برهان). ترساننده که به تازی نذیر گویند. (ناظم الاطباء). خود کلمه هم مصحف نذیر است. (حاشیهء برهان چ معین). و رجوع به نذیر شود.