«لغت نامه دهخدا»
[تَ] (اِ) ذخیره و آذوقه(1) و تزقو. (ناظم الاطباء). بلوشه در شرح لغات و اصطلاحات جامع التواریخ رشیدی این کلمه را معرب توسخوی مغولی و بمعنی نزل آورده است. رجوع به توضیحات بلوشه درج 2 ص27 جامع التواریخ رشیدی و ترغو در همین لغت نامه شود. (1) - صحیح: آزوقه.