تزمیر

«لغت نامه دهخدا»

[تَ] (ع مص) نای زدن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از متن اللغه) (از المنجد). || پر کردن مشک. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از متن اللغه). || غل کردن کسی را به جامه. (از متن اللغه).