«لغت نامه دهخدا»
[تَ زَوْ وی] (ع مص) زاویه گرفتن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). گوشه گرفتن. (از متن اللغه) (از اقرب الموارد) (از المنجد). || تقبض. (اقرب الموارد) (المنجد).