تژه

«لغت نامه دهخدا»

[تِ ژِ] (اِخ)(1) شهری باستانی به یونان که در قسمت شرقی آرکادی قرار دارد و دارای معبد بزرگی است که از آثار باستانی یونان است. و رجوع به تژآتی و تژه آت و ایران باستان ج 1 ص843، 844، 845، 846، 855، 860، و ج2 ص942 و ج 3 ص 2022 و 2023 شود.
(1) - Tegee.