تساتل

«لغت نامه دهخدا»

[تَ تُ] (ع مص) بپای شدن.(1)(زوزنی). یکی بعد دیگر برآمدن قوم. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || خارج شدن بعض قوم بر اثر بعضی دیگر. (از متن اللغه). خارج شدن قوم متتابع یکدیگر، یکی پس از دیگری. (از المنجد). || قطره قطره جاری شدن اشک. (از متن اللغه) (از المنجد). || پاره شدن رشته لؤلؤ. (متن اللغه). پراکنده شدن لؤلؤ متتابع یکدیگر. (از المنجد).
(1) - ظ: تصحیف پیاپی شدن است.