«لغت نامه دهخدا»
[تَ هُ] (ع مص) قرعه زدن. (زوزنی). با یکدیگر قرعه زدن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). تقارع. (متن اللغه) (اقرب الموارد) (المنجد). || تقسیم کردن چیزی. (از متن اللغه) (از اقرب الموارد) (از المنجد).