تسبیح کردن

«لغت نامه دهخدا»

[تَ کَ دَ] (مص مرکب)خدا را به پاکی یاد کردن. صلات و ذکر و تحمید و تقدیس کردن خدا. تنزیه کردن :
تسبیح می کنندش پیوسته
در زیر این کبود و تنک چادر.ناصرخسرو.
و ماهی چهل شبانه روز دهن بر هم ننهاد تا نفس یونس را نگیرد و با یونس تسبیح میکرد، از آن تسبیح که پیشتر از آن میکرد. (قصص الانبیاء ص135).
سزد گر عیسی اندر بیت معمور
کند تسبیح از این ابیات غرا.خاقانی.
و رجوع به تسبیح شود.