تسپیان

«لغت نامه دهخدا»

[تَ] (اِخ)(1) ساکنان پسی. گروهی از مردم یونان که با خشیارشا جنگیدند و قشون ایران محل آنها را آتش زدند. و رجوع به ایران باستان ج 1 ص 753، 782، 784 و 802 و تسپی شود.
(1) - Thespiens.