تسجیر

«لغت نامه دهخدا»

[تَ] (ع مص) روان کردن آب را (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از متن اللغه) (از اقرب الموارد) (از المنجد). || پر کردن تنور از هیزم برای گرم کردن آن. (از اقرب الموارد) (از المنجد). || آتش افروختن. (ترجمان جرجانی ترتیب عادل بن علی). و در قرآن است : و اذالبحار سجرت (قرآن 81/6). در تفسیر این کلمه بعضی گویند گرم گردید و بعضی گویند پر شد به روان شدن بعضی به بعضی دیگر تا آنکه دریای واحدی تشکیل داد. (از اقرب الموارد). || منقلب شدن دریا و بلند شدن امواج آن. (از المنجد). || ناله کردن ناقه. (از اقرب الموارد) (از متن اللغه). در صدای رعد هم بکار برند. (از متن اللغه).