«لغت نامه دهخدا»
[تِ] (ع اِ) بمعنی کفش که در پا کنند. (غیاث اللغات) (آنندراج).(1) (1) - ظ: مصحف تسخن است که جمع آن تساخین می باشد و رجوع به تساخین شود.