«لغت نامه دهخدا»
[تَ سَفْ فُ] (ع مص) اندک اندک گرفتن و بر خویشتن چیدن آب و مانند آن. (منتهی الارب) (آنندراج). || نوشیدن. (از اقرب الموارد) (از متن اللغه) (از المنجد). آشامیدن همهء آنچه در آوند بود. (ناظم الاطباء): تسفطت الدنان الخمر؛ تشربتها. (متن اللغه).