تسقید

«لغت نامه دهخدا»

[تَ] (ع مص) لاغر گردانیدن اسب را بعد فربه کردن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). تحمیر(1) (متن اللغه). تضمیر. (اقرب الموارد) (المنجد).
(1) - صواب تضمیر است و در متن اللغه به تصحیف آمده است.