«لغت نامه دهخدا»
[تَ سَکْ کُ] (ع مص) پاشنهء در ساختن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). || پا بر آستانهء در گذاشتن. (از اقرب الموارد) (از المنجد): والله لا اتسکف لهُ بیتا؛ ای لا ادخل لهُ بیتاً. (اقرب الموارد).