«لغت نامه دهخدا»
[تَ سَنْ نُ] (ع مص) ناگاه فرو گرفتن کسی را. (ناظم الاطباء) (از متن اللغه) (اقرب الموارد) (از المنجد). || برآمدن بر چیزی. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از متن اللغه) (از اقرب الموارد) (از المنجد). || برجستن فحل بر ماده شتر. || رفتن بر دیوار، از جانب آن. (از متن اللغه). || فزون گشتن و منتشرشدن پیری در کسی. (از متن اللغه) (از المنجد). || نیک باریدن ابر بر زمین. (از متن اللغه).