«لغت نامه دهخدا»
[تَ سْ] (ع اِ) جِ تسویغ. تسویغات السلاطین، عطایای پادشاهان. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). لغت مولده است. (منتهی الارب). و رجوع به تسویغ شود.