«لغت نامه دهخدا»
[تَ سْ] (ع مص) یله کردن ستور و آنچه بدان ماند. (تاج المصادر بیهقی). یله کردن گوسفند و آنچه بدان ماند. (زوزنی). گذاشتن ستور را بر سر خود. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). تسییب کسی؛ به سر خود رها کردن او را آنچنانکه هر جا بخواهد برود. (از متن اللغه). || سائبه کردن یا فروگذاشتن ناقه را. (از متن اللغه). و رجوع به سائبه شود.