تشامم

«لغت نامه دهخدا»

[تَ مُ] (ع مص) همدیگر را بوییدن. || نزدیک شدن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). رجوع به تشام و تشمیم شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر