تشمز

«لغت نامه دهخدا»

[تَ شَمْ مُ] (ع مص) برگردیدن گونهء روی کسی و ترنجیدن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). تمعر و تقبض روی. (از اقرب الموارد).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر