تشنه گشتن

«لغت نامه دهخدا»

[تِ نَ / نِ گَ تَ] (مص مرکب) عطشان شدن. خواهان نوشیدن آب شدن. طالب شدن :
کار بوسه، چو آب خوردن شور
بخوری بیش، تشنه تر گردی.
رودکی (یادداشت مرحوم دهخدا با تردید).