«لغت نامه دهخدا»
[تَشْ] (ع مص) برانگیختن کسی را بر کاری. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد). || نفرین کردن کسی را که خدا زشت گرداند روی او را. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد).