تصادف

«لغت نامه دهخدا»

[تَ دُ] (ع مص) مقابل و روبرو شدن بدون قصد. (فرهنگ نظام). بازخوردن. برخوردن. برخورد. (یادداشت مرحوم دهخدا). تقابل. (اقرب الموارد). || (اِمص) سانحه. حادثه. ج، تصادفات. || در تداول امروز مرگ یا جراحت ناشی از واژگون شدن یا بهم خوردن وسایط نقلیهء تندرو مانند هواپیما، اتومبیل و جز اینها.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر