«لغت نامه دهخدا»
[تَ دَ] (مص مرکب)درست کردن. تصحیح کردن : نهاده بر رخ گل نقطه های شک شبنم بباغ رو کن و تصحیح این رساله بده. صائب (از آنندراج). بس که دارد خط تو اصلاح او را در نظر در میان خواب هم تصحیح قرآن میدهم. صائب (از آنندراج). و رجوع به تصحیح کردن شود.