«لغت نامه دهخدا»
[تَ صَ تُ] (ع مص) چالاک و توانا شدن. (منتهی الارب). بمعنی تصفت است که توانا و چالاک گردیدن باشد. (ناظم الاطباء). و رجوع به مادهء قبل شود.