تصمیغ

«لغت نامه دهخدا»

[تَ] (ع مص) داخل کردن صمغ در چیزی. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || صمغ به سر مالیدن تا موی بسته گردد. (از اقرب الموارد).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر