تصوک

«لغت نامه دهخدا»

[تَ صَوْ وُ] (ع مص) آلوده شدن به سرگین خود. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر