تصویرکش

«لغت نامه دهخدا»

[تَصْ کَ / کِ] (نف مرکب)تصویرگر. مصور. (آنندراج). صورتگر. نگارندهء صورت، که صورت کشد و شکل چیزی را نگارد :
شوخ تصویرکشم جلوهء رنگین دارد
نقش پایش چو قلم صورت گلچین دارد.
مفید بلخی (از آنندراج).