تضاف

«لغت نامه دهخدا»

[تَ ف ف] (ع مص) (از «ض ف ف») انبوهی کردن و گرد آمدن بر آب و جز آن وقت سبک گردیدن حال آنها. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). || سبک گردیدن احوال(1) قوم و انبوهی کردن و گردآمدن آنها بر آب. (از قطر المحیط).
(1) - در اقرب الموارد «اموال» آمده است. در محیط المحیط نویسد: تضاف القوم خفت احوالهم (او الصواب اموالهم).