«لغت نامه دهخدا»
[تُ طَبْ بُ] (ع مص) پزشکی نمودن. (زوزنی). طبابت و پزشکی کردن کسی که علم طب نمیداند. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || علاج کردن. || پزشک خواستن برای کسی. (از اقرب الموارد).