تطجین

«لغت نامه دهخدا»

[تَ ] (ع مص) سرخ کردن در روغن بر تابه پس از آب پز کردن چنانکه مرغ را. و اصل این کلمه عربی نباشد چه «ط» و «ج» در یک کلمهء عرب جمع نشود. (یادداشت مرحوم دهخدا): قلیه مُطَجَّنَه؛ بریان شده با طاجن. (از ذیل اقرب الموارد).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر