«لغت نامه دهخدا»
[تَ] (ع مص) با آز و حرص قریب کردن نفس خود را. || تهمت کردن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || خار و خسک بر دیوار نهادن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء).